★ heeft mij niet overtuigd
★★ niet slecht
★★★ goed
★★★★ een aanrader
★★★★★ een meesterwerkje

zondag 23 september 2012

Dood van een leraar – Cyrille Offermans


Uitgegeven bij Cossee
313 blz.


De pas afgestudeerde filosoof Freek Moerdijk zoekt  uit noodzaak een baantje in het onderwijs. Op het einde van het schooljaar staat hij voor een moeilijke opdracht. Zijn schooldirecteur heeft hem verzocht een afscheidsrede te schrijven voor een collega, die onverwachts  om het leven kwam. Zal hij het houden bij de gebruikelijke clichés over de doden? Hoe eerlijk wil of kan hij zijn?
In zijn verslag over het  schooljaar dat aan de tragische gebeurtenis voorafging, weet Offermans angstwekkend herkenbaar de sfeer op een grote school te schetsen. Het contrast tussen de enthousiaste, idealistische beginnende leraar en de cynische anciens, het gevecht om de aandacht van de puberende studenten, de dictatuur van de administratie, de druk van de ouders, inhoud vs cijfers, bezieling vs scores en ga zo maar door, het is er allemaal.   
Maar misschien is die kopieerkunst van het dagelijkse leven  ook een beetje de zwakte van deze roman. De essayist in Offermans heeft aan ideeën en inzichten geen gebrek. De plot heeft minder te bieden.  En zoals dat in ideeënromans wel meer het geval is, blijven ook in Dood van een leraar de personages wat onderbelicht. Het beeld van een wereldvreemde filosoof, eerder  per ongeluk in het onderwijs verzeild geraakt, kon er nog mee door, maar deze Freek Moerdijk is niet alleen wereldvreemd, hij lijkt wel een anachronisme die op geen enkel manier overtuigt als twintiger in de eenentwintigste eeuw.
Stof tot nadenken dus, maar misschien was die beter niet in de vorm van een roman gestopt.
★★☆☆☆


    

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen