★ heeft mij niet overtuigd
★★ niet slecht
★★★ goed
★★★★ een aanrader
★★★★★ een meesterwerkje

vrijdag 22 mei 2015

De blauwe draad (A Spool of Blue Thread) - Anne Tyler


Vertaald door Barbara de Lange
Uitgegeven bij Prometheus
348 blz.

Anne Tyler. Zo'n kwart eeuw geleden stond ze in mijn favorietenlijstje, samen met Richard Russo, Philip Roth en John Irving. En nu komt ze weer in mijn vizier met De blauwe draad. Ik weet het, de titel klinkt banaal, zelfs wat melig,  zeker in het Nederlands. De coverafbeelding is  helemaal een afknapper. Ik verkies absoluut de Engelse versie: A Spool of Blue Thread.  

De blauwe draad is een Amerikaanse familiekroniek, een genre waar Amerikaanse auteurs erg goed in zijn.  De oudste generatie Red en Abby komen op een leeftijd dat ze wat assistentie best kunnen gebruiken. Abby heeft soms perioden dat ze wegloopt en plots een stukje tijd kwijt is. Red is fysiek niet meer de oude. De goedbedoelde pogingen van hun kinderen om hulp te bieden zorgen voor chaotische en onverwachte situaties.  Niets spectaculairs echter, Tyler blijft haar eigen stijl trouw: ze laat een verhaal, net als de levens van haar personages,  verder kabbelen en plots is daar die ene scherpe prik, een detail dat je maar al te goed herkent uit je eigen leven. Haar thema's zijn dan ook universeel: de valkuilen van het huwelijk, de moeilijke band tussen ouders en kinderen, de schrik om oud te worden, de spagaat tussen droom en werkelijkheid. De American dream of wat het maar is, als je er middenin zit. Gewoon en tegelijk fascinerend. 
Met haar elfde roman Ademlessen (Breathing lessons) won Tyler de Pulitzer Prize. De blauwe draad is al haar twintigste roman. Ik vind het een prachtige roman van een schrijfster die haar thema's - in wezen niets veranderd- en haar personages -wat ouder en rijper - nog even meesterlijk bespeelt. 
★★★★

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen