De tijgervrouw van Galina - Tea Obreht

In de nasleep van de Balkanoorlog doet Natalia vrijwilligerswerk: de jonge arts is op weg om kinderen uit een weeshuis over de grens te vaccineren.  Tijdens die tocht overlijdt haar grootvader. Natalia probeert er achter te komen waarom haar grootvader  zo ver van huis was toen hij stierf. Meteen krijgen we  prachtige verhalen die ons terugvoeren naar haar vroegste herinneringen en de verhalen van haar grootvader. Mythische verhalen over de tijgervrouw van Galina en de ‘onvergankelijke’ of ‘doodloze’ man. Een vreemde tocht door een verscheurd land met kersverse grenzen, waar je nog steeds op landmijnen kan trappen en waar je nog oorlogslijken kan opgraven tussen de wijnranken. En altijd en overal hangt dat zij-wij denken in de lucht, als een verre dreiging, net zoals de dorpelingen van Galina zich ook steeds bewust waren van hun tijger.  Magische verhalen die de sfeer van de Balkan oproepen. Dit is een heel knap debuut. 

Téa Obreht is geboren in het voormalige Joegoslavië, maar woont en werkt al sinds haar twaalfde in Amerika. The Tiger's Wife werd in 2011 bekroond met de prestigieuze Britse Orange Prize for Fiction.

★★★★☆

Het huis waar jij van hield – Tatiana de Rosnay

Vertaald door Alice Teekman

Uitgegeven bij Artemis en Co

205 blz.

In de 19^de eeuw liet de Parijse prefect baron Haussmann hele wijken slopen om  brede boulevards aan te leggen, beter aangepast aan de moderne noden van de stad. Deze roman vertelt het kleine verhaal achter dit megalomane project van stadsvernieuwing: de weduwe Rose verzet zich tegen de gedwongen onteigening en zweert dat ze het geboortehuis van haar man zaliger niet zal verlaten, ‘ het huis waar jij van hield’.  In een lange brief aan haar man haalt ze herinneringen op aan hun voorbije leven,  en zie je het Parijs van de 19de eeuw tot leven komen. Dat laatste is volgens mij de sterkere kant van de roman.  Maar net als in haar bestseller Haar naam was Sarah –  een verhaal met  de dramatische gebeurtenissen van 1942 in de velodroom van Parijs als kapstok – overtuigt de auteur niet als ze het persoonlijke verhaal van haar personages wil vertellen.  De briefvorm accentueert nog de  sentimentaliteit, die bij de Rosnay zo al op de loer ligt.

Het kleine verhaal achter de grotere werkelijkheid, de Rosnay kent de formule maar in de uitvoering ervan faalt ze jammerlijk.

✮✩✩✩✩