★ heeft mij niet overtuigd
★★ niet slecht
★★★ goed
★★★★ een aanrader
★★★★★ een meesterwerkje

vrijdag 17 september 2010

The House of Special Purpose door John Boyne.
Vertaald als Het Winterpaleis.


De geschiedenis is een schitterend decor, zei Arthur Japin bij de verschijning van zijn eerste roman De zwarte met het witte hart (1997). Een schitterende invalshoek om  het werk van Boyne te benaderen. 
In Het Winterpaleis neemt hij zijn lezers mee naar de wereld van de laatste Romanovs, in Sint-Petersburg begin twintigste eeuw. Bevoorrechte getuige van dienst is Georgy Jachmanev, een eenvoudige boerenjongen, die door een vreemd incident de persoonlijke lijfwacht wordt van Aleksej, de troonopvolger van tsaar Nicolaas II. Het zijn rumoerige tijden voor de Romanovs en Georgy wordt speler in de tragedie die hen te wachten staat. 
Georgy, die nu 80 jaar is en in Londen woont met zijn vrouw Zita, kan niet loskomen van dat verleden en als zijn vrouw  terminaal ziek blijkt te zijn, plannen ze de laatste grote reis van hun leven, terug naar het Rusland van hun jeugd. 
De aanwezigheid van kleurrijke figuren als Raspoetin en prinses Anastasia houden het boek levendig. Ook wie  niet vies is van een vleugje romantiek komt aan zijn trekken, want behalve een historisch tijdsportret is Het Winterpaleis ook een mooi liefdesverhaal.
Misschien niet echt grote literatuur, en een light versie van de geschiedenis, maar wel boeiend. De geschiedenis als decor. 
★★

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen