Vissen voeren – Fabio Genovesi

Uitgegeven bij  Signatuur

Vertaald door Manon Smits en Pieter van der Drift

383 blz.

De stank van slootwater en het geritsel van vismaden, ze horen bij het decor van deze roman die zich afspeelt in Muglione, een klein ingedut dorpje in Toscane.  Niet direct een plek waar jonge mensen een boeiend leven kunnen leiden. Toch weet Genovesi zijn lezers te boeien met het verhaal van de eenhandige Fiorenzo, een  heavy-metalzanger die al vroeg ontdekt dat ‘wat je niet hebt veel zwaarder weegt dan wat je wel hebt’ en van Tiziana, getalenteerd en met potentieel maar die ondanks internationale aanbiedingen toch uit vrije wil naar Muglione is teruggekeerd.  En dan is er nog Mirko, een beloftevol  Roemeens rennertje dat door Fiorenzo’s vader wordt getraind om  een groot wielrenner te worden. De levens van deze  ‘losers’  kruisen elkaar met onverwachte resultaten.

De sfeer en de keuze van de personages deed mij wat aan de romans van Ammaniti denken.  En hoewel Vissen voeren iets minder spectaculair is, was ik toch behoorlijk gecharmeerd door deze debuutroman van Fabio Genovesi.

★★★★☆

Ik haal je op, ik neem je mee – Niccolo Ammaniti

Vertaald door Etta Maris

Nederlandse uitgever: Lebowsky

419 blz.

Een roman met alle Ammaniti-ingrediënten. Een klein Italiaans dorpje aan de kust, en de gebruikelijke losers, opgediend in een plot die je in de ban houdt van bij de eerste bladzijden. Geschreven met veel sympathie en absoluut geen uitlachproza. 

De eerste verhaallijn draait rond Pietro, een teruggetrokken schooljongen, die het thuis niet makkelijk heeft. Op school wordt hij gepest maar er is ook Gloria met wie hij veel optrekt en schooljuf Flora Palmieri, die hem geen kwaad hart toedraagt. Dan is er nog Graziano Biglia, flamboyante playboy en muzikant, die na jaren terugkeert naar zijn dorp, om er te trouwen met zijn blonde schoonheid van het moment. Je kan je bij het begin van de roman niet goed voorstellen hoe die levens met elkaar te maken krijgen, maar het gebeurt wel, en op overtuigende manier. Veel draait om beloftes die gemaakt schijnen om gebroken te worden. Toch klinkt het einde van de roman, tegelijk ook de titel, als een resoluut statement, als een nieuwe belofte. Roman die ontroert door de echtheid van zijn personages.

✮✮✮✫✫