I am Pilgrim - Terry Hayes

Vertaald door Henk Popken
Uitgegeven bij A.W.Bruna
735 blz.

Met het nieuws over de executies in Saoudi-Arabië kan ik niet anders dan terugdenken aan een knappe thriller die ik in 2014 gelezen heb. Ik ben Pelgrim (oorspronkelijke titel: I am Pilgrim) van Terry Hayes was toen een van de zeldzame boeken die ik vijf sterren gaf.  

Pelgrim is de codenaam van een geheim agent van een uiterst geheime eenheid binnen de Amerikaanse spionagedienst. Een man die, voordat hij van de aardbodem verdween, het ultieme boek schreef over forensisch onderzoek. Het is datzelfde boek dat hem een jaar later in een obscuur hotel in Manhattan doet belanden, waar het lichaam van een onherkenbaar verminkt jonge vrouw is gevonden. Maar wat begint als een moordonderzoek zonder aanwijzingen, verandert in een zoektocht naar een onbekende vijand die op het punt staat een terroristische aanslag te plegen. Het is moeilijk om over thrillers te schrijven zonder spoilers. Maar een ding is zeker, Ik ben Pelgrim heeft het allemaal: het biedt boeiende leesstof,  een originele plot, interessante personages en, vooral, het heeft nog geen spat van zijn actualiteit verloren.  Beklijvend was het hoofdstuk waarin een jongen getuige is van de openbare executie/onthoofding van zijn vader, een geleerde die zich eens te kritisch had uitgelaten over het huis van Saud. De perfecte voedingsbodem voor radicalisering. Natuurlijk is Ik ben Pelgrim op de eerste plaats fictie, maar het is ook een boeiende verkenning van het thema van het moderne terrorisme. 

"The only thriller you need to read this year" zei de flaptekst van 2014.  Lees hem gerust ook dit jaar. Je zal niet ontgoocheld zijn. 

★★★★★

Schemerspel – Arnaldur Indriðason

Vertaald door Adriaan Faber

Uitgegeven bij Querido

376 blz.

Indriðason kennen we als de auteur die IJsland op de thrillerkaart zette met een reeks romans rond de stugge en melancholische rechercheur Erlendur. Deze roman is eigenlijk een soort prequel op de Erlendur-romans. In Schemerspel speelt zijn voorganger en mentor Marion Briem de hoofdrol. De zaak gaat dan ook terug tot in 1972, wanneer in Reykjavik het schaaktornooi  tussen de Amerikaan Bobby Fischer en de Rus Spassky plaatsvindt. De Koude Oorlog is op zijn hoogtepunt en de spanning is te snijden. Tegen de achtergrond van dat mega-evenement wordt een scholier doodgestoken in een oude  bioscoop. Wat is het verband?

Met die verrassende insteek begint de roman.  Bijna onmiddellijk springt de auteur ook terug naar Marions penibele jeugd, gedeeltelijk doorgebracht in een Deens sanatorium. De vooroorlogse behandeling van tbc was bepaald geen pretje en de ervaring heeft Marions karakter mee bepaald. Boeiend in elk geval. Indriðason stelt zich nooit tevreden met oppervlakkige karakterschetsen, en dat is in Schemerspel niet anders.  Indriðason gaat daarin behoorlijk ver. Met ijzeren discipline – zijn stijl is toch al franjeloos – slaagt hij erin om in de flashbacks naar Marions kindertijd tot meer dan halfweg de roman consequent van ‘het kind’ te spreken.  Geen hij of zij, geen zijn of haar. Dat samen met een terloopse opmerking over het androgyne uiterlijk van Marion houdt je op de achtergrond van je lezersbewustzijn bezig.

Jammer genoeg  raakt de eerste plot, die van de thriller, daardoor wat op de achtergrond. Zoals de  schakers bedachtzaam en traag hun strategie uitvoeren, zo spelen ook de grootmachten hun eigen, weliswaar dodelijkere, spel. Ik hou wel van een thriller met een ietsje meer, maar Schemerspel is misschien toch iets te traag om een steengoede thriller te zijn.

★★★☆☆

De Q-reeks van Jussi Adler-Olsen

De vrouw in de kooi, Serie Q#1

De fazantenmoordenaars, Serie Q#2

De noodkreet in de fles, Serie Q#3

Dossier 64, Serie Q#4

Het Marco-effect, Serie Q#5
 
Vertaald door Kor de Vries

Uitgegeven bij Prometheus

  

Hoe doen ze het toch, Denen en Scandinaven tout court. Borgen, The Killing, Millennium ... elke keer lijkt het wel een schot in de roos.  Jussi Adler-Olsen moet niet onderdoen. De (voorlopig) 5 delen van zijn Q-reeks hebben allemaal internationale bestsellerstatus. En wees gerust, geen  hype-toestanden, geen  gebakken lucht!

Centrale figuur is Carl Mørck, hoofd van de Kopenhaagse afdeling Q, die zich met onopgeloste zaken moet bezighouden. Mørck, op zich al mans genoeg om de show te stelen, wordt omringd door een excentriek team van medewerkers. Dat zorgt voor wat humor in een reeks die je verder stijf doet staan van spanning.

Een tip? Lees ze niet alle vijf na elkaar. Laat je van je sokken blazen door deel 1 & 2 en neem dan een adempauze! Zo krijgt elk deel de portie enthousiasme waar het volgens mij recht op heeft. Mijn favoriet is het voorlopig laatste deel van de reeks. De plot van het Marco-effect laat de duistere kant van de maatschappij zeer goed uitkomen en dat zijn volgens mij de beste thrillers.  Ik had een nogal geïdealiseerd beeld van de Deense samenleving en dat heeft toch wel een deukje gekregen.  
Wil je meer weten over de plot? Klik dan op de links van de titels.

Leesplezier verzekerd!

★★★★☆

Schaduwrivier - Valerio Varesi

Vertaald door Aniek Njiokiktjien

Uitgegeven bij Karakter

267 blz.

De Po die buiten zijn oevers treedt, een dichte mist en een kou die door je botten gaat: tegen deze winterse achtergrond moet commissaris Soneri twee zaken oplossen: een bizarre zelfmoord  en de verdwijning van de visser van een gestrand vrachtschip. Het blijkt om twee broers te gaan met een fascistisch verleden.    Naarmate het peil van de rivier zakt komen geheimen vrij uit een duister verleden.
De uitgeverspromo klinkt veelbelovend : aan de ijzingwekkende oevers van de Po wordt het duistere en sinistere verleden van Italië ontrafeld … Toch was ik wat ontgoocheld: die achtergrond komt niet genoeg uit de verf en de afwikkeling van de speurzaak verloopt tergend traag.  Het personage van de hoofdcommissaris is ook niet bepaald het type waar je warm voor loopt, en zijn relatie met Angela is eerder karikaturaal getekend. Maar ijzingwekkend was het wel, dus zorg voor een goed vuur op de achtergrond als je deze thriller gaat lezen!

★★☆☆☆